Duży Biust - forum biuściastych

kici, oki- nie widziala to nie!

  Ja w kazdym razie takiego zaburzenia zdecydowanie nie mam ; ja zawsze widze, gdzie przytylam i widze siebie w lustrze w domu (bo w przymierzalniach w sklepie , nieraz mozna sie zobaczyc chudsza i wyzsza), hihihi)  taka jaka jestem i dlatego nie chodze w sukienkach, spodnicach i nie ubieram kostiumu kąpielowego  na plaze , tylko czasem na basen kryty...i w godzinach, gdy jest malo ludzi

Ale jesli jest( ?) byc moze takowe zaburzenie , to szkoda, ze mnie ominelo. Zylabym spokojniej, miala wieksza mozliwosc wyboru ciuchow!

Ale ty kici skoro dostrzegasz, ze masz jakies mankamenty figury  i widzisz je w lustrze pewnie tez takowego zaburzenia nie posiadasz!

Ostatnio edytowany przez mokunka (08-09-2011 15:09:28)

Mokunko, ja nie zamierzam się z Tobą przekrzykiwać tutaj, więc Ty na mnie krzyczeć też nie musisz.

Moje zaburzenia wszelakie  niech pozostaną w sferze moich zainteresowań, a jeśli będę chciała się nimi podzielić z kimś, to zrobię to sama i sama wybiorę osoby, które zechcę o tym powiadomić. Na razie nie pisałam nic o swoich mankamentach -  próbujesz zrobić to za mnie?? Hehehe.

Póki co wątek założyła Ania i dyskutujemy sobie o tym, czy coś takiego, jak takie zaburzenie istnieje. To, że Ty czy ktoś inny tego nie doświadcza, nie jest dla mnie wystarczającym argumentem, by powiedzieć, że takie zaburzenie nie istnieje. Bo to tak, jakbym powiedziała, że skoro ja nie mam anoreksji, to anoreksja nie istnieje.

Dziewczyny, no dobrze, mówicie że grubas nie może nie zauważyć, że tyje. A jakim cudem anorektyczki nie widzą, że chudną? I dalej w lustrze widzą kogoś grubego, mimo, że obija im się kość o kość? Przecież im też ubrania przestają pasować.... To jest ta sama przypadłość, tylko że obiekt zamiast chudnąć, tyje. I tego nie zauważa.

Wydaje mi się, że trochę stereotypowo traktuje się tą sprawę. Jak pisałam, panuje u nas przeświadczenie, że chudy to chory, a gruby to się zaniedbał i się obżera. I zdziwienie Mokunki, że jak można nie zauważyć że się przytyło, jest moim zdaniem właśnie potwierdzeniem głęboko zakorzenionego stereotypu w naszym społeczeństwie.

Co tu dużo gdybać, sama cierpię na tę paskudną przypadłość.
Dokładnie jak Kasia, jakoś tak nie zauważyłam, że mam te 10 kg +... No, tak, niby ciuchy ciasne, wszędzie wałki, staniki przestały być komfortowe, ale...
Ale ciuchy się kurczą, a można kupić większe, są na świecie przedłużki, i w ogóle o co ten szum?...
Tak było przez ostatni rok. Przyczyny są różne, u mnie m.in. leki, w tym sterydy, ale co działa na psyche?
Nie wiem.
Wiem jaki dało efekt, jest mnie dużo za dużo na mnie wszędzie, a wiem to dopiero od przeprowadzki do nowego M, gdzie (sama tak wymyśliłam w jakimś szaleństwie) z każdej ściany szczerzą się na mnie szyderczo olbrzymie lustra
Więc problem namierzyłam. Znam tez niezawodną metodę" mniej jeść i więcej ruchu.
I co z tego? A jak na razie nic. Jem orzeszki w miodzie i chipsy o smaku zielonej cebulki, plus wafelki w czekoladzie i rogale nadziewana czekoladą. A to tylko od rana licząc
A, jeszcze o serniku z wiśniami zapomniałam

Mokunko jak już pisałam ja nie miałam wtedy dopasowanego stanika i każdy był jednakowo niedobry. Z bluzkami też zawsze miałam problem a spodnie? Oj tam oj tam i tak muszę kupić nowe bo te są stare/brzydkie/zniszczone. Wchodząc do sklepu nie mówiłam jaki chcę rozmiar tylko "spodnie takie jak dla mnie" i pani sklepowa rzuciwszy fachowym okiem podawała mi co potrzebowałam. Pewnie działał tu jakiś mechanizm wyparcia czy coś. Psycholog by pewnie wiedział

Przypomniało mi się - najlepsze było to, że jak wchodziłam czasem na wagę, która pokazywała coraz więcej myślałam sobie "ale dziwne, że w ogóle nie widać po mnie tych kilogramów". To jest dopiero dziwne

Ostatnio edytowany przez kasia86 (08-09-2011 22:27:47)

Tak czytam, jak to większość mówi, żeby schudnąć, itd., a osoba z nadwagą nie przyjmuje tego do wiadomości, nie chce, nie uważa tak.

Myśląc o sobie doszłam do wniosku, że u mnie to nie było tak, że nie widziałam. Pewnie że widziałam. Wkurzało mnie, że trudno mi spodnie znaleźć powyżej rozmiary 44, czy w "normalnym" sklepie.
Ale też wkurzało mnie, że każdy kto mówi, że jestm gruba, uważał jednocześnie że z tego powodu nie mogę założyć spódnicy - chociaż miałam i tak ładne nogi. Że nie mogę mieć dekoltu - chociaż mam ładny duży biust. Powinnam się pewnie omotać w worek pokutny i odmówić jedzenia na co najmniej 2 miesiące.

I tu się pojawił bunt - dlaczego mam się dostosowywać do CZYICHŚ standardów? Czy ja jestem lalką, którą trzeba podziwiać? Czy ja muszę zapewniać komuś swoją osobą dobre wrażenia estetyczne? Dlaczego ciagle muszę sluchać, że BYŁABYM super, jeśli bym schudła? To ohydne po prostu!!! Świat rządzony przez okładki z fotoszopowanymi modelkami!!!

I wiecie, kiedy zaczęłam chudnąć? Jak pogodziłam się z samą sobą - to raz. Uświadomiłam sobie, że SOBIE mam się podobać. A dwa - kiedy wyszło zdrowie. Problemy z kolanami, itp. I że muszę odciążyć stawy. To był argument!!! Moja własne zdrowie, a nie jakaś płycizna, że mogę niby ładniej wyglądać.

Kiedyś od przyjaciela usłyszałam, że nie mam faceta, bo nikogo nie interesuje, czy wnętrze takiego grubasa jest fajne czy nie. Płakałam 3 dni. Ale mój narzeczony poleciał na mnie w okresie niezłego otłuszczenia i uznałam to za dobry znak

Tak czy owak - najważniejszym okazało się zdrowie. Dowiedziałam się też, że mam niesamowite mięśnie brzucha - bo takie geny. Mimo tłuszczu pod spodem był kaloryfer. To też zmobilizowało.

Teraz mam po prostu nadwagę, ale pilnuję się właśnie zdrowotnie

wiedźma napisał(a):

mokunka napisał(a):

Wiedzma ja podobnie jak ty ,  zdecydowanie namierzam problem przy pomocy lustra!

Tylko, że wcześniej też miałam lustra, tylko jakoś je omijałam, a i teraz staram się to robić.
A i jeszcze unikam zdjęć, kłócą się z moją rzeczywistością, bo niby co, ta gruba stara baba to mam być ja?!...

otóż to zdjecia, to co napisala wiedzma -nienawidze ich (fotek) i dlatego to co juz wielokrotnie pisalam (zoom w moim aparacie nie ma prawa byc uzyty), fotki-przynajmniej te, na ktorych wystepuje -maja byc bez zoomu.Inaczej bezlitosnie wylatuja z komputerera!
  Tylko jak ty wiedzma mozesz myslec, ze ty "gruba i stara baba" ehhh, moja droga ja jestem na forum w mniejszosci, ktore wiekowo "niebezpiecznie oscyluja wokol 40", toz gdzie tobie do tego wieku


Mnie sie wydaje, ze  moze nie  tyle "niedostrzeganie "tycia ile akceptacja siebie w takim rozmiarze, wiekszym i wiekszym to jedno a zabieranie sie za odchudzanie to druga sprawa! Nie kazdy chce sie odchudac i stad pewnie to "niedostrzeganie" wzrostu wagi.
Nie kazdy ma sile i motywacje.Nie kazdy ze wzgledow zdrowotnych moze schudnac -chocby prawie glodowal!
  Tylko przeciez nie kazdy musi miec  figure , jak u pisza dziewczyny "plastikowej lalki", przeciez kazdy  nas jest inny a swiat bylby zapewne conajmniej dziwny gdyby wszyscy byli  młodzi, piękni, szczupli, zdrowi i i bogaci choc zapewne wiekszosc by chciala ...

Ostatnio edytowany przez mokunka (09-09-2011 13:16:51)

generalnie mam podobnie, tylko mi otoczenie mówi że upadłam na głowę z mojego 8 pietra ze 2 razy że marzę o zrzuceniu 20kg. Marzenie sciętej głowy nota bene, bo jak co pół roku będzie mi rosło TSH, to w życiu nic nie zrzucę, a już jestem na 125mg hormonu [generalnie dawkowanie jest 1mg na 1kg masy ciała.... fajnie, nie?] bo tak dla odmiany znów rośnie.

I też generalnie jestem za duża, widzę wszystko co powinno być bardziej płaskie i mniej miękkie, ale stając przed lustrem nie widzę wieloryba, tylko zaokrągloną, ale w normie dziewczynę ;/.

Wyniki i kondycję, i masę mięśniową mam lepszą od większości szczupaczków, nie mam też żadnych dolegliwości związanych z wagą.

Całe szczescie udało mi się uzyskać stan względnej akceptacji siebie, bo chodzę i na basen ze znajomymi, na plaży opalam się w bikini, chodzę w spółdnicach przed kolano i szortach.

Czy chciałabym zrzucić? jak już pisałam- marzę o tym. Ale niestety ejst to an zasadzie "myslał indyk o niedzieli... a w sobote zmeirzyli mu TSH "

nie pisze ile mam, bo wielokrotnie wykpiwane były moje wyniki "gdybym ja miała poniżej 10 to bym była chuda jak patyk" itp. więc nie będę wchodzić w dyskusje o wysokości.
mam za duże w stosunku do moich norm wiekowo-rozwojowo-hormonalnych, na tyle że lekarz mi co pół roku ostatnio dawkę zwiększa.

Cholesterol mam w normie, ostatnio był bodajże 160, nad czym lekarze nie mogą wyjść z podziwu że tyle lat niezdiagnozowanej tarczycy i nie urósł, mówią że się zbyt dobrze żywieniowo prowadzę .

wiesz co, moja kolezanka pilnujac się zywieniowo od zawsze (była baletnica, której karierę przerwała kontuzja), zdiagnozowała TSH przy wartości 4 (młodsza ode mnie, czyli też max to 2), i nie może zejść z 260...

zaś moja ginekolog, która nie może zbić TSH tak jak Ty (tylko jest ze 3x większa ), ostatnio mówiła że ma 10 z kawałkiem- czuje się dobrze, a choelsterol w okolicach 200 ma.

Mnie nigdy nie przekroczył 170.

Więc wszystko jak zawsze kwestia osobnicza.

Ja widzę te kilogramy, wkurzają mnie, owszem, ale na tyle siebie akceptuję, że nie chowam się- ani w workach, ani na basenie czy plaży itp.- co więcej właśnie w lustrze mimo wszystko nie widzę tylko tego .

Namida napisał(a):

A co to grubych ludzi którzy tego nie widzą. Wydaje mi się, że są ci którzy tego nie widzą oraz są ci którzy tego nie chcą widzieć. Znam dziewczynę, która ma właśie taki problem. Ona jest świadoma tego, ale nic z tym nie robi. Je dużo tuczących rzeczy i żadna rozmowa nie pomaga. Do tego ta dziewczyna bardzo mało dba o swój wygląd i przez to odpycha od siebie ludzi. Strasznie mi szkoda jest jak ktoś tak robi a nie wiem jak pomóc.

Jeżeli jej to odpowiada to na siłę nie ma co zmieniać. Chyba, że chodzi o zdrowie.

Wiecie co, ja miałam zaburzone postrzeganie swojego wyglądu dotyczące biustu. Wiedziałam, że do małych rozmiarów nie nalezę, ale jak ktoś śmiał się ze mnie, że mam duży to myślałam, ze przesadza, przecież tego "tak nie widać". Dopóki nie zobaczyłam swojego zdjęcia z normalną sylwetką i przyczepionymi do niej dwoma balonami niemalże wielkości głowy... To był przełom w moim życiu.

Hejo!

Mhm Czytam na ten temat i powiem Wam jedno drogie Panie, że duży biust potrafi być dużą zaletą.
W wieku 15 lat miałam już DD .. nie mówiąc o późniejszych rozmiarach napisałam o nich w "Poznajmy się :) "
S łyszałam non stop komentarze typu "ALE CYCE ..." " ALE DUPA" .. Nie jestem gruba, ale do szcpłych nie należę, bo trzeba biust utrzymać :P i taka budowa ciała po rodzinie.
Siostry teraz schudły .. i biust im zmalał, a ja no cóż cokolwiek nie zorbie to nie maleje :)
Nie ide na operację, chociaż dużo osób mowi, że powinnam, że będę mieć problem z kręgosłupem. hm
Mam 28 lat. Miseczka wielka.. na zdjęciach śmiesznie wyglądam i nie lubię ich, ale trochę miałam farta, bo na 2 osoby, które mnie dołowały spotykałam 3 osoby które mnie akceptowały. Mężczyźni wręcz uwielbiają moje "melony" i nie zwracają uwagę na restzę mojego tłuszczyku :)
Mój przyszły mąż zagroził rozwodem , gdy powiediząłam, że myślę o operacji, jeśli znowu urośnie mi to wielkie coś
Ale jest jeden pozytyw.
To jestem ja. Taka właśnie, nie inna i nie zmienię tego.
Złapałam się na tym,że nie myślę o tym jak wyglądam, ale kto ma być moim znajomym a kto nie. <przecież jak ktoś mnie obraża, poprzez obrażanie mojego ciała i wyglądu to po co mi taki ktoś?>
Miałam kompleksy i nie raz się denerwowałam, ale przeszło mi. Po co się denerwować na coś , czego nie mogę zmienić ? < a teraz to nawet nie chcę ! >
Jeśli chodzi o problemy z kręgosłupem to powinnam takowe mieć a nie mam, prosta przyczyna, poniważ nie pozwalam sobie na krzywe siedzenie itp.
Stanik w tym wszystkim oczywiście najważniejszy jest :)
I odkąd przestałam kryć mój biust jest mi o wiele lepiej.
Niech sobie mówią :D  I tak wiem, że szok jaki maluje się na twarzy zostanie tam zawsze w środku.
Odkąd przestałąm myśleć o sobie jako o Cyckowym potworze zaczęłam dbać o całą resztę mojego ciała. W końcu nie tylko piersi tworzą moją osobę :P
Dużo z siebie żartuję i z mojego biustu, bo czemu nie ? :D  Większość osób nie łapie jak to jest biegać z takim biustem, trzeba go trzymać, a jak to wygląda na ulicy .. . to czemu się z sibei nie nabijać ?
Nikt nie ma takiego dekoltu jak my drogie Panie !  czy mamy tłuszcz czy nie !
Nasze piersi są piękne :) i zawsze będą !
A co do zdjęć po prostu je omijam szerokim łukiem :P :P :P

Ania

;P wiecie tak naprawdę szczerze to faceci spowodowali, że nie mam kompleksów. owszem mam tu i uwdzie więcej tłuszczu, ale nie było faceta, któremu by się nie podobał < no dobrz są amatorzy małego, ale i tak zdołałam przykuć ich uwagę na więcej niż 5 min ! >
Bo większość kobiet ma mały biust a ten duży .. ojejjj

A co się w życiu liczy ? .. kasa? rzeczy?
nie-e !
liczy się życie samo w sobie i dobre samopoczucie i oczywiście w wypadku kobiet uczucia !
w ten oto sposób poznając mężczyzn polubiłąm siebie jesczze bardziej
i moje dwa atuty !