Duży Biust - forum biuściastych

A jaki masz ten ogromny rozmiar? bo może wcale nie taki duży, tylko widzisz się ciut w krzywym zwierciadle
Ja sobie nie wyobrażam mniejszych piersi niż mam, to znaczy teraz sobie nie wyobrażam. Kiedyś ich nie cierpiałam, były jak dziwne narośla na klacie, na które nic nie pasowało. Czasami gdzieś przemykała wizja operacji, ale na szczęście się boję szpitali i ingerencji i zostało, jak zostało - czyli atrybuty trochę obwisłe, trochę asymetryczne, ale jak na moje (i ich) latka i przejścia - całkiem do rzeczy jeszcze No i mój mężczyzna też był i jest bardzo pomocny w zaakceptowaniu samej siebie:)


Odkąd szuflady mi się nie domykają od stanikowych różności - problem w zasadzie przestał istnieć, pojawia się czasami przy próbach zakupu dopasowanej wszędzie koszulowej bluzki. No ale to traktuję jako wyzwanie, juz nawet mam kilka prawie dobrych

Nie przejmuj się głupawymi uwagami, świadczą tylko i wyłącznie o poziomie umysłowym tych, którzy je rzucają. Raczej niziutkim poziomie... max do kostek...

Brakiem sklepów też się nie przejmuj, w mojej miejscowości - niby dużej - jest aktualnie 0 (słownie zero) sklepów posiadających normalne rozmiary. W większości patrzą na mnie jak na ufo, gdy proszę coś innego niż 85deeee . I obecnie to guzik mnie te bieliźniaki zapyziałe obchodzą, nie chcą mieć klientów - nie zmuszam, kupuję w sieci - zaręczam, że tego się można nauczyć.

Głowa do góry, każda biuściasta jest piękna przecież, uwagi zazdrośnic w końcu o czymś świadczą

tutaj link do tematu o nastoletnich czasach:
http://www.duzy-biust.pl/t/2056/Nastoletnie-czasy.../

Jak już zapytała Sybla: jaki jest twój faktyczny rozmiar? Uwierz nam, że w prawidłowo dobranym staniku nawet największy biust przestaje być utrapieniem. A że utrapieniem być może, uwierz mi, że wiem. Dziewczyny, które widziały moje zdjęcia sprzed uświadomienia w galerii wiedzą o czym mówię. Jeszcze 3 lata temu myślałam podobnie jak ty: za co mnie tak pokarało? Po dobraniu stanika większość problemów i kompleksów znikła Jeżeli jeszcze nie byłaś to zapraszamy do wątku rozmiarowego, jeżeli już znasz swój prawdopodoby rozmiar - namawiamy do jak najszybszych zakupów. To naprawdę działa

Mokunka, gruszka ma to do siebie, że ma małą górę

vihma
gruszka to gore ma nie tyle MAŁĄ co poprostu mniejsza (węższą) sporo od dolu.
Moja kolezanka ma 120cm w biodrach a w biuscie nieco wiecej niz ja okolo 110cm.Pod biustem podobne wymiary mamy...
I coz -wszyscy o niej powiedza, ze ma maly biust a o mnie, ze mam duzy.
Wszystko wiec zalezy od punktu odniesienia.
Czasem gruszki maja wieksze biusty , niz biusciaste o relatywnie weższych bioderkach ale ich biust ginie poprostu w calej posturze.
koteczek zastanawiam sie jak ty wchodziz w 44 rozmiar przy 85H, ja mam 65HH lub 65J i czasem bluzki koszulowej 42 niedopinam....

Ostatnio edytowany przez mokunka (11-04-2010 09:30:02)

U mnie z tą akceptacją bywa różnie. ( A może to kwestia modelu, jaki mam na sobie )
Albo sobie wmawiam, albo kiedyś mój biust był pełniejszy, schudłam, więc i z cycków mi ubyło, akurat w momencie, kiedy przechodziłam okres totalnego zakochania w moim biuście. Tak czy siak, moje piersi są duże i czasem łapie się na tym, że mam ciało dojrzałej kobiety, a czuję się na 16 lat. W każdym razie, ostatnio ze dwa razy na ulicy usłyszałam od obcych mężczyzn, że "fajne mam cycuszki". To dość zabawne, bo nie eksponuje biustu, sam rzuca się w oczy ;D

U mnie to bywa różnie, raz je kocham raz nienawidzę i szperam po necie w poszukiwaniu chirurga, zależy chyba od dnia i humoru tak na co dzień dumna jestem z mojego biustu i dobrze się z nim czuje, bywają jednak momenty zwątpienia gdy np. oglądam jakieś swoje zdjęcia i widzę jak na pierwszym planie jest mój biust a potem dopiero ja, lub gdy próbuje coś załatwić a urzędnik gapi się na mój biust zamiast mnie słuchać. Zaakceptowanie mojego biustu zajęło mi jakieś 2 lata zmagania się z głupimi docinkami kolegów, robotników na budowie czy kloszardów pod sklepem ale teraz, gdy wiem już że wg. mnie biuściaste maja lepiej  kocham go nie bacząc na skutki grawitacji

Hej Wam , u mnie z zakceptacją biustu bywa roznie. Jeżeli chodzi o rozmiar to 75 DD . czasem E.
Największym problemem jest utrzymanie prostych pleców. Troszkę one ważą wieć cieżko byc ciągle wyprostowanym. W szczególności jak sie siedzi 8h przed komputerem. Przez nie szczerze mówiąc czuje sie gruba... A jeszcze jak dojdą do tego zakupy... Masakra... Ostatnio jechałam na ślub i latalam 2 tyg po sklepach zeby kupic sukienke... głupia ja !... znalazlam jedyną... z fiszbinami na górze , które jeszcze bardziej optycznie powiększały piersi... musialam sobie kupic kostium, a o sukience moglam zapomieć. Kupowanie ciuchów innych tez jest dla mnie tragedią... nie mogę kupic sobie 38 bo nie wejde... a 40 lub 42  na biuscie ok a nizej wisi... totalna masakra.
Coraz czesciej mysle o operacji....

himi
    Mnie tez to drazni, ze jesli ciucha dopinam w biuscie to ponizej poprostu wisi , jak worek
a gdy w biodrach idealne w biuscie nawet dopiac nie probuje, bo "to se ne da".
  Marynarki, kurtki przwaznie przerabiam(zwezam w ramionach i w talii).Naprawde baaaardzo rzadko uda mi sie cos kupic na zasadzie
mierze-pasuje-kupuje-nosze

Ostatnio edytowany przez mokunka (13-06-2010 21:58:16)

U mnie z akceptacją biustu jest coraz lepiej - od kiedy zauważam, że się zaokrągla, wypełnia na górze, staje się bardziej zbity, jędrny i generalnie idzie do góry za każdym razem jak zdejmuję stanik to coraz bardziej podoba mi się to, co widzę w lustrze. kiedyś tak nie było i nie znosiłam swoich piersi, choć wiele osób mi ich zazdrościło, a mój chłopak zawsze za nimi przepadał (btw. teraz to mega przepada, jak sam widzi, że się poprawiają). było mi niewygodnie w znienawidzonym 80D jakikolwiek bieg do tramwaju przyprawiał mnie o wielki wstyd, kiedy musiałam albo zbierać piersi pod bluzką i zaganiać z powrotem do stanika, albo kiedy biegłam (ku zdziwieniu innych oczywiście) z rękami skrzyżowanymi na piersiach... nie wyobrażałam sobie, że jakiś inny rozmiar byłby na mnie dobry, dopóki tu nie trafiłam (a powód był prosty: byłam na skraju rozpaczy, zastanawiałam się, dlaczego mój biust wygląda tak źle w tak młodym wieku...). no i wpadłam na trop od tego czasu jestem zachwycona, ile pięknych modeli staników jest na mój biust (z pewnością mały - o jakim marzyłam w nieuświadomionych czasach - nie wyglądałby w nich tak ponętnie). pracuje nad piersiami i używam też różnych kremów ujędrniających, czasem (niestety o systematyczność tu ciężko) stosuję masaż ujędrniający jednak myślę, że największą pracę tutaj robi dobrze dobrany stanik

myślę, że nie warto jest się dręczyć myślami o operacji (mnie osobiście przerażają blizny, które zostają po i efekt "przeklejonej brodawki" jak to nazywam), dopóki nie wypróbuje się bieliźnianego sposobu na akceptację biustu.

a co do ubrań - mnie też jest ciężko kupić dobre ubranie, szczególnie bluzki na guziki... ale kupiłam kilka, które nie wyglądają źle jednak największy problem to sukienki, fakt, wcisnąć się w nie nie mogę, chyba, że na siłę i wtedy biust doznaje cudownego spłaszczenia i zniekształcenia. mało jest niestety takich, które by były dla nas odpowiednie. często też podobają mi się modele, w których ja niestety wyglądałabym jak armata z pociskiem cyckowym (), ale nie mogę oderwać wzroku od tych wszystkich zdobień, koronek itd. niestety (albo stety), lepiej chyba wybrać krój probiuściasty, który podkreśli urodę piersi, bez zbędnej przesady, bo zazwyczaj te wszystkie śliczne ciuszki służą optycznemu powiększeniu biustu, a mi tego nie trzeba

Ostatnio edytowany przez hagata (15-06-2010 13:13:02)

amofine napisał(a):

wybaczcie, ale nie rozumiem Was. jak mozna ich nie kochac? Ja moje piersi akceptuje w stu procentach!
Mam dopiero osiemnascie lat, a razmiar 75H. I nie wyobrazam sobie siebie bez biustu. Moze dlatego, ze jestem raczej korpulentna osoba? I co najlepsze-gdy chudne biust wcale mi nie maleje, a zdarzylo sie nawet raz, ze urosl. Dlaczego? Na badaniu usg pani doktor wyjasnila mi, ze moje piersi skladaja sie w wiekszosci z tkanki gruczolowej, a tluszczowej mam niewiele, a co za tym idzie, kiedy chudne to tluszczyk spala mi sie z brzucha, posladkow i ud, ale z piersi po prostu nie ma mi sie co spalac:)

i fakt-ciezko jest znalezc ladna sukienke, w ktorej nie bede wygladala jak w worku po kartoflach, albo jakmym miala piersi rozmiaru Z.
czesto ludzie sie czepiaja(w szczegolnosci nauczyciele), ze mam za duzy dekolt, ale prawda jest taka, ze to co dla dziewczyny z miseczka C bedzie bez dekoltu, dla mnie bedzie meeeeeeeeega, bo-no coz-tego sie nie da ukryc.

ale takto je lubie. sa mieciutkie, zima cieple, a latem chlodne, zawsze sie ladnie opalaja, na lewym mam pieprzyk w ksztalcie serduszka, a w moim nowym biustonoszu KrisLine (niestety nie wiem co to za model) wygladaja przecudnie.

I -rozpisze sie-ale jak ogladalam rozmowy w toku, odcinek o biusciastych kobietach, to myslalam, ze wysmieje je prosto w twarz, jak spotkam je na ulicy. A szczegolnie zlapalam pompe, gdy jedna z nich rozpaczala, ze ma problem z myciem zebow i wiazaniem butow przy miseczce bodajze E. ahahahahahahhaahahahahahahaha. no ok, do by bylo na tyle:)

jak miałam 18lat nosiłam 75F (źle dobrane) a staniki mogłam dostać tylko w kolorach: biel/beż/czerń. Biust wisliał mi do ppka, a obwód na karku. O sukience na studniówkę nie mówię- po pół roku poszukiwań i płaczu, że "w ciążowej nie pójdę" (byłam chudzielcem z biustem) w końcu ktoś plolecił mi fajną krawcową.
nie dziw się, że dopóki nie trafiłam tu, nienawidziłam swojego biustu...

Baś89: takie postawy są jak najmilej widziane! Trzymaj tak dalej!