Duży Biust - forum biuściastych

grinch. napisał(a):

Jestem bardzo ciekawa, czy któraś z Was przechodziła kiedyś depresję?

i nie mówię tu o dwutygodniowej jesiennej chandrze, tylko o chorobie, z którą idzie się do lekarza.

Owszem. Chcesz wiedzieć coś konkretnego?

Ania napisał(a):

Owszem. Chcesz wiedzieć coś konkretnego?

tak. bardzo chcę wiedzieć, jak z tego wyjść.
i nie mam sie do kogo z tym zwrócić.

grinch. napisał(a):

tak. bardzo chcę wiedzieć, jak z tego wyjść.
i nie mam sie do kogo z tym zwrócić.

Zwrócić się do psychiatry. Na forum nit Ci nie pomoże. Wychodzenie z depresji to długi i niełatwy okres. I co znaczy że nikt Cię nie traktuje powaznie? Ten nikt to lekarz czy najbliżsi? Jak lekarz, to iść do innego. Jest forum poswięcone depesji, tam można znaleźć adresy polecanych lekarzy.

I to naprawdę poważna, więc nie czekaj, koniecznie idź do lekarza. Zaręczam, że dobry psychiatra potraktuje Cię poważnie i pomoże przebrnąć przez najgorsze.
Siostrze to dodatkowo my pomagałyśmy (w sumie jest nas 3), na siłę wyciągałyśmy ją na spacer, razem szłyśmy do lekarza, na zakupy... Wsparcie rodziny jest bardzo wskazane. Życzę szybkiego stanięcia na nogi, nie daj się, życie jest piękne i nie warto go marnować na samotną walkę z uleczalną chorobą

Ostatnio edytowany przez sybla1 (26-11-2008 21:56:40)

Popieram czyli jak wyżej, koniecznie idz do lekarza, daję gwarancję, że jak leki będą dobrze dobrane to powolutku z tego wyjdziesz. Leki nie działają od razu ale po ok 3 tygodniach odczujesz dużą poprawę i koniecznie na początku zmuszaj się do jakiekolwiek aktywność, mały spacer, drobne przyjemności. Choć by takie które wcześniej sprawiały Tobie radość, na początku może być ciężko ale pomyśl, że musisz a póżniej odzyskasz przyjemność z tych drobnostek.
Nie polecam forum na temat depresji, bo możesz poczuć się jeszcze gorzej. Choć to zależy od empatii danej osoby. Trzymam kciuki i kopniak w tyłek i do lekarza.Choroba jak każda inna.
Polecam też jogę REWELACYJNE rezultaty z dobrze dobranymi lekami.

Ostatnio edytowany przez air1979 (26-11-2008 22:11:56)

Wszystko popieram.

U mnie obyło się bez lekarza i to chyba jakiś "cud" niemalże, tak samo jak to, że w ogóle jeszcze jestem. I nie mam zamiaru znów w to wpadać.
Mnie pomogli głównie przyjaciele i znajomi. Przez tego cholernego doła prawie rzuciłam szkołę na kilka m-cy przed końcem...

Wpadaj na forum tutaj. Pisz z nami, czytaj wszystko, nie daj sie pogrążyć - pamiętaj. że nikt nie ma większej władzy na Tobą niż Ty sama
Myślę, że ogarniesz się bez problemu, tym bardziej z pomocą lekarza. A to dlatego, że zdajesz sobie sprawę, że coś nie gra, powiedziałaś o tym i chcesz pomocy A to jest CHOLERNIE ważne
Fajnie by było, jakbyś trafiła na naprawdę dobrego lekarza, czasem może obyć się bez leków -pamiętaj, że niedługo odetchniesz pełnią życia i dobrze by było mieć cały czas tak samo zdrową wątrobę

vihma napisał(a):

Myślę, że ogarniesz się bez problemu, tym bardziej z pomocą lekarza. A to dlatego, że zdajesz sobie sprawę, że coś nie gra, powiedziałaś o tym i chcesz pomocy A to jest CHOLERNIE ważne

bo to tak jest, ja mam wyjątkowo racjonalny, logicznie myślący mózg i tym bardziej przeraza mnie mój stan, bo widzę, co się dzieje i wiem, ze tak źle jeszcze nigdy nie było. i ze sama sie z tego nie wygrzebię.
i bardzo, bardzo chcę juz czuć się tak jak kiedyś.

Dziękuję:)

mam nadzieję, ze nie zawalę, dopuszczenia do dyplomów mam we wtorek, a postęp prac, cóż... znikomy. ale i tak bedę sie starać coś zrobić do wtorku.

Miałam to samo. Do tego nie jadłam, nie spałam, przerażał mnie każdy dzień, a jeszcze bardziej noc. Każda noc była straaaasszznniee dłuuuggaa i ciagle myślałam o tym, ze jestem w sytuacji bez wyjścia, że nic nie mogę zrobić, że nikt mi nie pomoże, nikt mnie nie rozumie. Trwało to ponad pól roku, z dnia na dzień nasilało się coraz bardziej. Schudłam prawie 10 kg, coraz częściej bolała mnie głowa, żadne środki przeciwbólowe nie koiły mojego bólu. W końcu wyczerpana, po prawie tygodniu całkowitej bezsennosci trafiłam do szpitala. Byłam odwodniona, miałam neutropenię i leukopenię, straszne bóle głowy, toksyczne uszkodzenie wątroby (od nadmiaru leków przeciwbólowych), zerową odporność. Leżałam prawie dwa tygodnie. Zrobiono mi punkcję lędźwiową, tomograf komputerowy i wiele innych badań. Po wyjściu ze szpitala przez dłuższy czas brałam leki uspokajające i nasenne. Ale to błędne koło, bo antydepresanty uzależniają.
Nie czekaj, jak czujesz, że sama nie jesteś w stanie sobie poradzić. Poproś kogoś z bliskich Ci osób, by towarzyszył Ci choćby w drodze do lekarza. Ważne, byś nie była sama, byś miała wsparcie.
Przyczyna tego stanu jest głębsza, masz jakieś problemy. Musisz wszystko uporządkować, spojrzeć na niektóre sprawy z innej perspektywy.

ARTYSTA. No więc słuchaj: jak każdy prawdziwy artysta masz prawo do doła Ok. Ale właśnie swoją szansę doła wykorzystałaś i teraz masz się zacieszać z byle czego, TAK?!? TAK!!!

Masz przed sobą wyzwanie! Beznadziejny temat! I teraz możesz pokazać, jak z czegoś beznadziejnego zrobić cudo, którego będą Ci zazdrościć. I walić się w głowę "czemu nie wziąłem takie tematu...???". I skoro wiesz, że możesz to zrobić...to zrób to. Będzie z głowy, zostanie Ci już tylko podreperowywanie siebie, a potem do przodu na 5 biegu i DYPLOM

Słuchaj, fajnie jest mieć dyplom. Ja właśnie chyba byłam w tym momencie co Ty, kiedy mnie załamanie dopadło. Rok dyplomowy, egzaminy na studia... Przynajmniej byłam już po maturze w LO. I wiesz jak ja się TERAZ cieszę,że dałam radę? I mam tytuł "Muzyk. Nauczyciel rytmiki".

Wiem, że moje gadanie może Ci się wydać totalnym bełkotem, ale...nauczyłam się nawet w beznadziejnych sytuacjach znajdować plusy. Czasem są wręcz idiotyczne, ale...poprawiają humor, nie tylko mnie

a teraz DO PRACY :*

grinch. napisał(a):

vihma napisał(a):

A powiedz, co za za dyplom? z Czego?

to jest tak, ze jestem w ostatniej klasie Liceum Plastycznego, i oprócz matury, na koniec czwartej klasy obowiazuje nas zrobienie dyplomu, po to, zeby potem mieć tytuł artysty/technika plastyka:)
dyplom to tak naprawdę cokolwiek, co stworzymy, ja jestem na profilu reklama wizualna, więc muszę zrobić coś w tym zakresie, ceramicy np robią układy rzeźb i innych rzeczy z gliny/ceramiki.

ja ogólnie rzecz biorąc pechowo trafiłam z początkami depresji na okres składania tematów dyplomowych i dałam sobie wcisnąć zamówienie na 12 plansz edukacyjnych z języka niemieckiego. temat beznadziejny i wcale nie chcę tego robić, ale muszę.

no i we wtorek mamy dopuszczenia do dyplomów, czyli musimy pokazac Szanownej Komisji plansze na temat dyplomu i postęp prac.. a mój postęp prac można krótko zawrzeć w słowie NIC.

teoretycznie jestem w stanie zrobić to do wtorku. w praktyce.. nie wiem. w praktyce boję sie, że sie nie uda.

słuchaj, lecz się, a dyplom możesz zrobić i rok później, najważniejsze jest zdrowie. Ja depresji u siebie nie zdiagnozowałam, ale mam raczej chnadry (nie jesienne, tylko takie częstsze) ale i z nimi czasem nie łatwo, a co dopiero z czymś, na co czekolada i sen nie pomagają.

A w ogóle i ja i air jesteśmy po plastykach, i kici do plastyka chodziła- więc wal jak w dym będziemy robić dyplom zbiorowy

a jaki masz temat dyplomu?

Ostatnio edytowany przez roksana_bianka (28-11-2008 13:23:25)

grinch a kiedy bronisz? Ja swój w marcu i tez jestem na zakręcie i tez mi się nie chce, ale uszy do góry we dwójkę zawsze raźniej Mnie presja zawsze pomaga się zmobilizować, a z depresją trzeba walczyć. Masz takie zaplecze koleżanek "po fachu", że nie musisz się bać.