Duży Biust - forum biuściastych

Dobry wieczór,
Po przeczytaniu jak negatywnie i pesymistycznie reaguje twój tata, miałam wrażenie, że piszesz o moim mężu ;(
Mąż od roku choruje na nowotwora i jest tak samo nastawiony do choroby, leżenia w szpitalu jak twój tata.
Po czasie niestety nie mam dobrego sposobu na całą sytuację jak i męża.
Tak naprawdę co bym nie zrobiła jest wszystko źle.
Przyjade do szpitala, przywiozę obiad nie pasuje- mąż nie zadowolony. Nie przywiozę obiadu też źle, bo nie dobre jedzenie dają w szpitalu ;(
Podejrzewam, że tak reagują na chorobę i całą sytuację związaną z chorobą.
Na pewno nauczyłam się cierpliwości- anielskiej, oraz że nic na siłę nie zrobię.
Jak mąż nie chce się umyć czy przebrać, bo nie ma takiej potrzeby, to ok, akceptuje to...
Wiem, że będzie to bardzo trudne, jednak twoja mama jak i ty spróbujcie nauczyć się nie brać wszystkiego do siebie.
Życzę dużo siły i wiary, oraz uśmiechu

Zgadza się
Mój mąż w życiu codziennym (czytaj domowym) jest pesymistą i wszystko jest na nie, lub źle ;(
W momencie krytycznym, przed kolejną operacją mąż powiedział, że ma dość i po co mu kolejne operację.
Odpowiedź moja była krótka - wiesz na co chorujesz i jakie są konsekwencję nie podjęcia leczenia, więc jeżeli już nie chcesz sobie dać szansy i pożegnać się z nami, to wybór jest prosty.
Operacja się odbyła i jeszcze następne dwie, więc potwierdzam, że mąż musi sobie pogadać, pomęczyć, a ja coraz bardziej umiem nie brać do siebie tego co mój mąż mówi.
Zapraszam do napisania na emaila jak masz ochotę, chętnie posłucham i podpowiem co można zrobić dla siebie samej i mamy
Pozytywną energię przesyłam dla mamy i ciebie

Kolorowych snów,  dużo uśmiechu dla mamy i ciebie i samych pozytywnych myśli
Do napisania...

mała32 i mycha72.fm trzymajcie się .
Ja  mogę tylko powiedzieć ,że swego czasu  moja  teściowa miała  udar i zupełnie się po nim załamała .Tak  jak Twój tato  Mycho nie chciała jeść ,pić  , ćwiczyć ,wiecznie marudziła i  zameczała  nas w dzień i w nocy kiedy  już wróciła do domu .  Mąż  bardzo sie  przejmował (zreszta  ja  też )  ale  on  nie potrafił byc  obiektywny w stosunku do matki ,więc padło na mnie .Kiedys  nie wytrzymałam i  wykrzyczałam  jej  ze jest  strasznie  samolubna ,że my wszyscy  ,dwoimy sie  i troimy  aby  ułatwić  jej zycie  a ona  tylko "ja,ja,ja"  Strasznie  się czułam  wtedy  ale  o dziwo  poskutkowało .
Myślę ,że zbytnie pieszczenie się  nie jest dobre .

Dzięki dziewczyny za słowa otuchy, po prostu muszę przez to przejść. Nie mniej jednak zaczynam łapać "zdrowy " dystans do tego co się dzieje i mam nadzieję że nie dam się wykończyć tej sytuacji.